Τρέιλερ τραγουδιού (30 δλ.)
Το πιο δυνατό απόσπασμα του τραγουδιού, με την κάρτα WeavyAudio: 30 δευτερόλεπτα. Άνοιγμα της σελίδας του βίντεο
Σχετικά με το Kolejka po świt (έκδοση 4)
Το «Kolejka po świt (έκδοση 4)» είναι ένα νοσταλγικό τραγούδι στο είδος lo-fi, από Luka (112 BPM, ρε ελάσσονα, 3:04, τραγουδισμένο στα πολωνικά). Αυτό το τραγούδι ανήκει στον κατάλογο του WeavyAudio και έχει άδεια αναπαραγωγής σε καφετέριες, εστιατόρια, γυμναστήρια, καταστήματα και άλλους επαγγελματικούς χώρους.
Περισσότερα: lo-fi μουσική χωρίς επιπλέον δικαιώματα. Περισσότερα ανά ατμόσφαιρα: νοσταλγικό. Άδεια για τον χώρο σας.
Συντελεστές
- Καλλιτέχνης
- Luka
- Είδος
- Lo-Fi
- Ατμόσφαιρα
- Νοσταλγικό
- Τέμπο
- 112 BPM
- Τονικότητα
- ρε ελάσσονα
- Διάρκεια
- 3:04
- Φωνή
- Πολωνικά
- Άδεια
- Με άδεια για επαγγελματικούς χώρους
Λέξεις-κλειδιά
- Synth-Pop
- nostalgic
- driving
- bittersweet warmth
- analog retro pop
- DX7 bells
- gated snare
- pulsing synth bass
- lo-fi beats
- harmonica or 8-bit samples
- rain/ambient field recordings
- 112 BPM
- D minor
- male
- measured delivery
- conversational and intimate
- often spoken-word intros with raspy or flat affect
Προστέθηκε πριν από 1 μήνα · 19/9/2026 · με άδεια για χρήση σε επαγγελματικούς χώρους
Στίχοι· ακολουθούν τον ήχο
Kolejka po świt (έκδοση 4) – στίχοι
Verse
Piąta nad ranem, mróz gryzie mi kark,
w oknie piekarni gaśnie ostatni żar.
Kolejka rośnie jak korzeń wzdłuż muru,
matki z bańkami, dziadek z termosu.
Numer na dłoni, długopis, atrament rzadki,
"czterdzieści siedem" - mówię, żeby nie zgasło.
Tranzystor Bursztyn chrypi w czyjejś kieszeni,
śnieg pada cicho, jakby liczył razem z nami.
Pre-Chorus
Ile godzin trzeba czekać, by poczuć ciepło?
Ile kroków dzieli noc od pierwszej kromki?
Para z ust unosi się jak dym z komina,
czy ktoś tu jeszcze pamięta, po co stoimy?
Chorus
Kolejka po świt, ręce w kieszeniach śpią,
para z ust jak dym, grzejemy wspólny czas,
numer czterdzieści siedem wypisany na skórze,
kolejka po świt - jedyne miejsce, gdzie jesteśmy razem.
Verse
Dwadzieścia lat później piekarni już nie ma,
beton się kruszy, a ja wracam tą samą drogą.
Stoję sam pod latarnią, choć nikt już nie czeka,
przyzwyczajenie silniejsze niż głód chleba.
Szukam w kieszeni długopisu, choć papier zbielał,
pamięć jak stary modem - łączy się z trudem.
Widzę twarz tamtej dziewczyny z bańką po mleku,
zniknęła w tłumie, zanim zdąż
Από τον κατάλογο
Επίσης στο WeavyAudio
Εκδόσεις αυτού του τραγουδιού
- Kolejka po świt
- Kolejka po świt (έκδοση 2)
- Kolejka po świt (έκδοση 3)
- Kolejka po świt (έκδοση 4) (αυτή η ηχογράφηση)
