Klatka po klatce (έκδοση 2)

Intro

Trzecia w nocy, blok śpi.

Klatka po klatce.

Verse 1

Trzecia w nocy, winda stoi, tak jak stała od lat,

na poręczy moje imię, scyzorykiem wbity ślad.

Matka wraca z drugiej zmiany, w siatce chleb i mleko,

ja zbiegam jej naprzeciw, ale myślę daleko.

Szkoła dała mi dwóje, schody dały mi stopnie,

biorę je teraz po dwa, aż mi w kolanie chrupnie.

Sąsiad z dołu mi wróży, że skończę jak on na ławce,

ja mam zeszyt pod kurtką i w nim plan na każdej kartce.

Nikt mnie nie wniósł na górę, każde piętro wychodzone,

jedna żarówka na klatce, a ja świecę w drugą stronę.

Pre-Chorus

Echo kroków po betonie,

światło gaśnie, ja nie stoję,

drzwi trzaskają w każdym pionie,

idę w górę po swoje.

Chorus

Klatka po klatce,

piętro po piętrze,

nikt mnie nie wniósł,

sam tu wszedłem.

Klatka po klatce,

klatka po klatce.

Verse 2

Mówią: blok to klatka, a ja jestem z tej klatki,

w klatce piersiowej bębny, w zeszycie same zwrotki.

Moje życie jak film, tnę je klatka po klatce,

w pierwszej scenie ja w bluzie, w ostatniej ja w marynarce.

Matka już nie bierze zmian, śpi do ósmej rano,

teraz siatki noszę ja, choć winda stoi tak samo.

Sąsiad z dołu dalej na ławce, kiwam mu z daleka,

nie mam żalu do nikogo, schody uczą człowieka.

Klatka była mi celą, a dziś jest mi sceną,

echo niesie mój głos wyżej niż dach nad bramą.

Pre-Chorus

Echo kroków po betonie,

światło gaśnie, ja nie stoję,

drzwi trzaskają w każdym pionie,

idę w górę po swoje.

Chorus

Klatka po klatce,

piętro po piętrze,

nikt mnie nie wniósł,

sam tu wszedłem.

Klatka po klatce,

klatka po klatce.

Bridge

Trzecia w nocy, znów pod blokiem,

liczę piętra, rzucam okiem,

moje imię wciąż na drewnie,

każdy stopień wziąłem pewnie.

Final Chorus

Klatka po klatce,

piętro po piętrze,

nikt mnie nie wniósł,

sam tu wszedłem.

Klatka po klatce,

klatka po klatce.

Outro

Piętro po piętrze.

Sam tu wszedłem.