Ostatni Pociąg z Dworca Głównego (έκδοση 2)

Intro

(Warm, dusty tape hiss)

(Lonesome, crying harmonica echoes in a wide hall)

Verse 1

Nocny autobus znowu spóźnił się o wieki

Na pustej stacji blady neon cicho mruga

Zimny wiatr targa pożółkłe już gazety

A droga do domu wydaje się tak długa

Pamiętam czerwiec, gdy pachniała lipa

I Twoje oczy w bramie, całe we mgle

Mieliśmy uciec stąd pierwszym lepszym pociągiem

Zostawić te bloki, nie odwracać się

Pre-Chorus

Dziś na peronie stoję zupełnie sam

Przemoczony do suchej nitki, liczę resztki szans

Chorus

Ooo, uciekły pociągi z naszego dworca!

Została tylko ta rdza na starych torach

Gdzie podział się tamten ogień, tamten blask?

Zabrała go noc, zasypał go piach

Śmiejemy się przez łzy, pijąc tanie wino

Gdy młodość bezpowrotnie mija nam przed chwilą...

Verse 2

Na czarno-białych zdjęciach wciąż jesteśmy tacy młodzi

Bez lęku o jutro, bez strachu o chleb

Dziś wódka ma gorzki smak dorosłego życia

A każdy kolejny dzień to cichy, tępy szept

Kolega z ławki dawno wyjechał za chlebem

Drugi na cmentarzu pod brzozą już śpi

A ja wciąż nucę ten sam rdzawy blues

I pukam do dawno zatrzaśniętych drzwi

Chorus

Ooo, uciekły pociągi z naszego dworca!

Została tylko ta rdza na starych torach

Gdzie podział się tamten ogień, tamten blask?

Zabrała go noc, zasypał go piach

Śmiejemy się przez łzy, pijąc tanie wino

Gdy młodość bezpowrotnie mija nam przed chwilą...

Guitar Solo

(Screaming, warm tube tone, bends loaded with tears)

(Dueling with a melancholic accordion in the background)

Bridge

Zostały mi po Tobie...

Tylko te trzy litery na murze.

I stary, porysowany winyl.

Który puszczałem, gdy na dworze były burze.

Outro

Ostatni pociąg...

Odjechał o trzeciej nad ranem.

A my wciąż tu stoimy.

Zapomniani...

End