Zapach Sosny i Sklejek (έκδοση 2)

Intro

(Quiet, rhythmic lapping of lake water against a wooden pier)

Verse 1

Zakładowy Autosan trząsł się na wybojach leśnej, wąskiej drogi

Niosąc nas tam, gdzie zapach spalin ustępował miejsca sosen woni

Otrzymaliśmy klucz z wielką rybą wyciętą z ciemnego drewna

I domek numer osiem – naszą Brdę, co strome skrzydła ku ziemi skłoni

W środku pachniało słońcem, starą sklejką i wieczornym chłodem

Wąskie schodki prowadziły na strych, gdzie spaliśmy pod samym dachem

Na dole stał stary czajnik i dwa metalowe, składane leżaki

Na których ojciec czytał gazetę, oddychając leśnym zapachem

Pre-Chorus

Z głośnika na stołówce płynął zachrypnięty głos kaowca z rzędu

Wzywający na obiad i wieczorny turniej tenisa stołowego bez błędu

Chorus

Ooo, rdzawy blues z domków typu Brda pośród lasu!

Gdy na zakładowych wczasach nie liczyliśmy uciekającego czasu

Ta zupa jagodowa na stołówce, ten zapach jeziora o świcie

I wieczorny dancing pod chmurką, gdzie na nowo tliło się życie

Mieliśmy tak niewiele, mały pokój, wspólny pomost i słońce nad nami...

Dlaczego dziś w pięciogwiazdkowych hotelach tęsknimy za tamtymi dniami?

Verse 2

Mój wujek wspominał niedawno, jak podczas deszczowych, nudnych dni

Siedzieliśmy na tarasie, grając w tysiąca na starym, plastikowym stole

Nikt nie narzekał na brak wygód, nikt nie pytał o telewizor czy sieć

Byliśmy razem, patrząc na krople deszczu tańczące na tafli w dole

A wieczorem, gdy chmury odeszły, rozpalaliśmy wielkie ognisko

Ktoś przyniósł gitarę, ktoś inny wyciągnął ciepłe, krajowe piwo

I choć rano trzeba było wstać na śniadanie o ósmej trzydzieści

Te chwile spędzone pod gwiazdami płynęły tak pięknie i żywo

Chorus

Ooo, rdzawy blues z domków typu Brda pośród lasu!

Gdy na zakładowych wczasach nie liczyliśmy uciekającego czasu

Ta zupa jagodowa na stołówce, ten zapach jeziora o świcie

I wieczorny dancing pod chmurką, gdzie na nowo tliło się życie

Mieliśmy tak niewiele, mały pokój, wspólny pomost i słońce nad nami...

Dlaczego dziś w pięciogwiazdkowych hotelach tęsknimy za tamtymi dniami?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends, dramatic delays mimicking wind in the pines)

(Harmonica and accordion weave together, sun-drenched, warm, and deeply nostalgic)

Bridge

Idę nocą na pomost...

Woda jest gładka jak lustro, odbija się w niej wielki, żółty księżyc.

Z oddali, od strony kawiarni, dobiegają jeszcze ciche dźwięki przebojów Anny Jantar.

Zamykam oczy i czuję na twarzy chłodną, leśną bryzę.

„Piękne mamy te wakacje” – szepcze matka, narzucając mi sweter na plecy.

I ta leśna cisza...

Zostaje pod powiekami na cały rok.

Outro

Drewniany brelok z rybą schowany głęboko w dłoni.

Strome dachy domków niknące w cieniu nocy.

Zapach wilgotnej sklejki i minionego lata.

Został tylko ten rdzawy blues...

I te beztroskie, ciepłe wczasy w nas.

End