Gorące Serce Betonu (Blues z kotłowni) (έκδοση 2)

Intro

(Hiss of high-pressure steam pipes, wind howling outside)

Verse 1

Schodzę po stromych, betonowych schodach prosto w podziemny mrok

Gdzie dudni wielkie, węglowe serce naszego osiedla

Czerwony blask z otwartego paleniska rzuca cienie na tynk

A duszne powietrze pachnie siarką, miałem i dymem z piekła

Pan Józef w czarnym od sadzy drelichu dorzuca kolejny koks

Mówi cicho: „Trzeba karmić tę bestię, synek, by ludzie nie zamarzli w snach”

Siedzimy na drewnianej skrzyni, ogrzewając zmarznięte dłonie

Patrząc, jak iskry tańczą w powietrzu, rozwiewając nasz wieczny strach

Pre-Chorus

Woda syczy w rurach, mróz maluje szyby na pierwszym piętrze

A my tu, na samym dnie, pilnujemy by ogień nie zgasł w tym wnętrzu

Chorus

Ooo, gorący blues z podziemnej, ciemnej kotłowni!

Gdzie prosty węgiel ogrzewał serca ludzi ze studni

Choć na górze panował chłód, a w sercach zimowy czas

Ten skromny, czerwony żar tlił się w każdym z nas

Mieliśmy przetrwać tę najdłuższą, lodowatą z zim...

I ogrzać cały ten szary, betonowy dym!

Verse 2

Pamiętam te noce, gdy mróz ścinał oddech na klatce

A my uciekaliśmy tutaj, by złapać choć trochę oddechu

Józef parzył czarną herbatę w porysowanym, blaszanym kubku

Słuchaliśmy opowieści o świecie wolnym od grzechu i pośpiechu

Dziś te piece są zimne, zautomatyzowane, bezduszne i ciche

Nikt już nie dorzuca węgla z miłością, nikt nie czuwa przy ogniu nocą

Wracam myślami do tamtego podziemia, gdy świat dokoła zamarza

Szukając tej iskry, co potrafiła ogrzać nas z taką prostą mocą

Chorus

Ooo, gorący blues z podziemnej, ciemnej kotłowni!

Gdzie prosty węgiel ogrzewał serca ludzi ze studni

Choć na górze panował chłód, a w sercach zimowy czas

Ten skromny, czerwony żar tlił się w każdym z nas

Mieliśmy przetrwać tę najdłuższą, lodowatą z zim...

I ogrzać cały ten szary, betonowy dym!

Guitar Solo

(Screaming, dirty tube distortion, bending notes full of pain and fire)

Bridge

Piec powoli przygasa...

Józef zamyka ciężkie, żeliwne drzwiczki.

Zostaje tylko cichy, pomarańczowy żar...

I nasze cienie na chłodnej ścianie.

Outro

Gorące serce betonu...

Węgiel zamieniony w popiół.

Ogień zgasł na zawsze.

Został tylko ten dym...

I rdzawy blues.

End