Current of Meridian (έκδοση 2)

Intro

Północ na osi, zimny blat, cztery twarze.

Nie pytaj o pakt, my spisujemy go na parze.

Jeden magnetyczny puls.

(Puls)

Verse

Czwarta rano, chłodny asfalt lśni jak mokry chrom.

Mój brat trzyma ster, chociaż w szyby bije grom. (grom)

Dzielimy ten chleb, suchy rant, potem ciepły barszcz,

Każdy z nas zna plan, żaden z nas nie zaczyna marsz

Od pustych obietnic. Stara kurtka, zdarty szew,

W naszych żyłach ten sam prąd, ta sama gęsta krew. (krew)

Ciężki bas w głośniku tnie powietrze niczym nóż,

Za plecami zostawiamy pył i miejski kurz.

Klucz na blat rzucony brzęczy krótko: raz i dwa,

Znamy każdy zakręt, gdy ta noc do końca trwa. (trwa)

Jeden gest wystarczy, nikt nie pyta ile strat,

Gdy upadnie jeden, reszta stawia twardy mur ze szmat

I żelaza. Żaden fałsz nie przekroczy progów bram,

Gdy wchodzimy w ogień, nigdy nie zostajesz sam.

Licznik bije w tempo, równy rytm, surowy stan,

To nie przypadek, bracie, to jest wykreślony plan. (plan)

Chorus

Płyniemy wzdłuż południka, stały kurs i ten sam skład,

Żaden wicher nie przestawi naszych kroków, naszych lat.

Jeden ogień, jedna krew, kiedy ciemność bierze szczyt,

Trzymasz plecy, trzymam twoje, razem witamy ten świt. (świt)

Verse

Srebrny dym nad maską, para leci prosto w chłód,

Wymieniamy wzrok bez słów, znamy każdy stary brud. (brud)

Znamy każdą bramę, gdzie milczała głucha noc,

Znamy wagę słowa, które daje czystą moc.

Żadne tanie błyskotki nie przekupią naszych rąk,

Wokół nas jest tylko zwarty, nierozerwalny krąg. (krąg)

Kiedy gasną światła w oknach wielkich, szarych płyt,

Dla nas dopiero zaczyna bić ten twardy, surowy bit.

Cienkie nitki prądu łączą dłonie, beton, stal,

Nie patrzymy za siebie, nie ma miejsca na żal. (żal)

Każda blizna na kostkach przypomina wspólny szlak,

Gdy dawali nam zero, my kładziemy mocny znak.

Dziesięć lat na rogu, teraz bierzemy ten stół,

Nigdy nie dzielimy braterskiego serca wpół.

Czysty wektor, równy pęd, nie zatrzyma żaden cień,

Idziemy przez mrok, by wykuć własny jasny dzień. (dzień)

Chorus

Płyniemy wzdłuż południka, stały kurs i ten sam skład,

Żaden wicher nie przestawi naszych kroków, naszych lat.

Jeden ogień, jedna krew, kiedy ciemność bierze szczyt,

Trzymasz plecy, trzymam twoje, razem witamy ten świt. (świt)

Bridge

Gdy kompas gubi bieg i wariuje każda z igieł,

Stajemy ramię w ramię, gasząc każdy wrogi rygiel.

To nie układ na sezon, to jest rdzeń, to jest grunt,

Wzdłuż tej samej linii wzniecamy cichy bunt. (bunt)

Outro

Stały kurs.

Zero wątpliwości.

Płyniemy wzdłuż linii, aż opadnie kurz.

Ten sam skład.

(Skład)